...قلندر نامه...

خاطره ای برای لکنت زبانم نماند.تورم افکار و پایداری سکوت پایانی جز تنهایی و دیوانگی نداشت!

بزرگ شدن کودک همسایه را که می بینم

می فهمم که او چه زیبا بزرگ می شود

و من چه ترسناک!

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 16:51 توسط قلندر بانو |